Wydaje mi się dużo lepsze językowo od Twoich poprzednich opowiadań, które czytałam. Podobała mi się narracja- rzeczywiście z punktu widzenia 13-latka. Pomysł IMO wcale oryginalny. No i ZC-1410 - świetne, rozbawiło mnie.
Czasem raził mnie język potoczny. To znaczy jest różnica między stylizowanym a przypadkiem potocznym, pierwsze jest w porządku, tylko trzeba uważać, żeby to wciąż był język literacki, np.:
Cytat:
Myślałem, że zemdleję.
- nieładne.
Cytat:
- Sokół 1 do Łosia, Sokół 1 do Łosia – dźwięk pracujących silniczków zagłuszył męski bezuczuciowy głos wydobywający się z lecącej na wysokości mojej głowy „maszyny”.
- skoro zagłuszył, to skąd wiemy, że powiedział "Sokół 1..."?
Cytat:
- Słuchaj no, ciuro! Jak mi mieczyk się wyszczerbi przez twój zad, to wciąż będę miał bary – rozległ się cichutki, ale stanowczy głos.
- zabawne zdanie ("... jak mi się mieczyk wyszczerbi..." ), ale rzeczywiście niedużo tej archaicznej polszczyzny.
Parę jeszcze takich niedociągnięć, albo gorzej brzmiących zdań można znaleźć, ale lepiej jest na pewno.
Na początek krótka lista zdań, które wydały mi się niepoprawne:
„Wiesz… Kiedy jestem zmęczony oczy człowiekowi odmawiają posłuszeństwa.” - Początek zdania w pierwszej osobie, koniec w trzeciej... jakoś tak dziwnie brzmi
„ruszyłem na przedpokój” - DO ATAKUUUUUuuu!
„powiedziałem myślać, że już załatwiłem sprawę” - zakładam że to literówka
„Jadąc na tylnym siedzeniu zardzewiałej <fury>” - to był TRABANT... one są z plastiku (Ach ta dzisiejsza młodzież... )!
„- Widzę, że urwałeś się z choinki. Dobra, opowiem ci wszystko” - eee... coś za łatwo przyswoił
A teraz coś od siebie: Opowiadanko całkiem fajne, na zjawisko które opisujesz reagować można albo śmiechem, albo płaczem, ja trochę się uśmiałem i nie uroniłem ani jednej łzy, nie wiem czy takie były Twoje zamierzenia, ale lepsze to niż mieszane uczucie .
Spodobał mi się pomysł rapera jako ostoi poprawnej polszczyzny i starego ładu, dla mnie bardzo przewrotny a lubię wszystko co przewrotne.
Na zakończenie dwie krytyczne uwagi: To wszystko mogłoby być trochę bardziej przekonywujące. Albo bardziej subtelne - jak w prawdziwym życiu, albo bardziej psychodeliczne - jak we śnie. No i sam temat mało oryginalny, narzekanie na internetową mowę jest w niektórych kręgach tak modne, że potrafi być czasami prawie tak drażniące jak zwrot "kofany" czy jakiś inny internetowy słowotwór . Mimo tego przyjemnie się czytało.
Aaa... Czyli mam być oryginalniejszy i bardziej przekonywujący? Kurka, to jest ciężkie. Na chwilę przestanę pisać, może znajdę dobry temat, poczytam trochę, naładuję głowę. Dzięki wielkie za uwagi i za uwagę, AXH.
Wiek: 19 Dołączył: 09 Lis 2007 Posty: 132 Skąd: Warszawa
Wysłany: 2008-12-18, 15:56
Nowa polszczyzna
Cytat:
- Też masz tak, że wydaje Ci się
ależ ja się lubię czepiać ... ale jakoś nie pasuje mi pisanie w opowiadaniu zaimków osobowych dużą literą - to już bardziej w liście.
Cytat:
bo jutro sprawdzian z Historii czy z Wiedzy o Kulturze
z historii czy z wiedzy o kulturze - tutaj chyba nie ma potrzeby pisania dużą literą.
Cytat:
Wstałem, ubrałem się i ruszyłem na przedpokój.
do przedpokoju...
Cytat:
pomyślałem zdezorientowany, ale moje myśli przerwały jakieś krzyki na dworze.
jakoś mi to nielogicznie brzmi... bo skoro jest "pomyślałem" - więc czynność była krótka - to jak coś mogło przerwać tę czynność? Inaczej by jej nie dokończył. Dlatego lepiej byłoby "myślałem zdezorientowany".
Cytat:
pomyślałem zdezorientowany, ale moje myśli przerwały jakieś krzyki na dworze. „Muszę się dowiedzieć, co tu się dzieje” – pomyślałem i wyszedłem z domu.
brzydkie powtórzenie... bo już pominąwszy te "myśli", mamy tam dwa razy "pomyślałem", niemal obok siebie.
Cytat:
powiedziałem myślać, że już załatwiłem sprawę.
tutaj widać, że albo przepisywałeś tekst z papieru za prędko, albo za prędko pisałeś na kompie, takie "nieestetyczności" rażą, niestety.
z otchłani uwielbiania okna Alicji wyrwał mnie jakiś obcy głos.
to on uwielbia okno czy Alicję?;]
Cytat:
„Co za dziwaki…” – pomyślałem. „Spojrzę jeszcze tylko na dom Alicji i wracam na śniadanie, ee znaczy się na kolację.”
Lepiej jest to napisać bez cudzysłowów, a słowo "pomyślałem" zwyczajnie oddzielić przecinkami. I tyla.
Cytat:
Prowadził trochę wyższy, na oko zdecydowanie cięższy. Obok niego siedział o wiele niższy i lżejszy.
jak można określić wzrost i ciężar osoby, która siedzi w samochodzie??
Cytat:
- Ej ty! Do ciebie mówię! – nagle krzyknął do mnie ten niższy.
- Ja? – zapytałem udając, że nie wiem, o co chodzi.
te "udając, że nie wiem, o co chodzi" jest trochę dziwne. Bo po co miał udawać, skoro nie wiedział, czego od niego chcą?
Cytat:
ale byłem naprawdę zaskoczony obrotem spraw.
Twojego bohatera jakoś strasznie łatwo zaskoczyć...
Cytat:
kakofonia dźwięków
Trochę pretensjonalne... i w dodatku źle użyte. Kakofonia - czyt. zbiór nieprzyjemnych i nieuporządkowanych dźwięków lub melodii. Zatem "kakofonia dźwięków" jest tutaj jak masło maślane, sama kakofonia by wystarczyła.
Cytat:
Wrota same się zamknęły za przejeżdżającym Helmutem sprawiając, że ogarnęły nas egipskie ciemności.
W wypowiedzeniach złożonych z imiesłowowym równoważnikiem zdania trzeba stawiać przecinek przed imiesłowem! W tym przypadku przed "sprawiając". Praktycznie przez całe opowiadanie o tym zapominasz, a jest to ważne.
Cytat:
Webber był jednak dobrym kierowcą i chyba nieraz jeździł już po tym parkingu, bo zaparkował idealnie między czerwonym Seatem Ibizą a ścianą.
Może i Webber był tak dobrym kierowcą, ale jak mogli zobaczyć, że stanęli koło czerwonego seata ibizy, nie mam pojęcia. Wszak, jak wspominałeś, panowały tam "egipskie ciemności"...
Cytat:
Historię powstania i strzelectwo wykładał niejaki Andriej W.
strzelectwa można uczyć... ale nie na wykładach... skądże taki pomysł.
Cóż dodać, opowiadanie nie-złe, sama fabuła i ogólnie pomysł wydają mi się ciekawe... ale z wykonaniem jest niestety inaczej. Pisujesz krótkimi zdaniami, co mnie szczerze mówiąc drażni. Sam styl jest, nie wiem jak to ująć, trochę mało profesjonalny, po prostu mnie nie przekonujesz. Wszystko wygląda tak, jakbyś bał się rozpisać, jakbyś pisał na szybko. Daj czasem odetchnąć opowiadaniu, odczekać. Błędy w końcu same wychodzą na jaw...
Wydaje mi się, że jest to na tyle "mocny" temat, że mogłeś się nieco bardziej przyłożyć.
Co mi się konkretnie nie podoba - przede wszystkim Twój bohater nadmiernie się dziwi. Czy to dobrze czy źle, sam nie wiem. Wiem jedno, to czytelnik powinien się zadziwić Twoim tekstem, nie bohater. Bo to nie o to chodzi. Całość mało zaskakująca.
Tekst, choć tak krótki, jest mocno zagmatwany, nie wszystko się kleci w całość.
Postacie trochę, jak dla mnie, mało ludzkie, po prostu nie czuć ich emocji. To jest trudne, ale zarazem najważniejsze dla autora zrobić tak, aby bohater i jego otoczenie były przekonywujące; bez tego tekst leży. Tak jest niestety u Ciebie.
ależ ja się lubię czepiać ... ale jakoś nie pasuje mi pisanie w opowiadaniu zaimków osobowych dużą literą - to już bardziej w liście.
Tekst jest dwuczęściowy. Pierwsza część(początek i koniec) odnoszą się do rzeczywistości, bezpośrednio zwracam się do czytelnika, zabieg był celowy.
Volthar napisał/a:
z historii czy z wiedzy o kulturze - tutaj chyba nie ma potrzeby pisania dużą literą.
Rzeczywiście.
Volthar napisał/a:
do przedpokoju...
Aha.
Volthar napisał/a:
jakoś mi to nielogicznie brzmi... bo skoro jest "pomyślałem" - więc czynność była krótka - to jak coś mogło przerwać tę czynność? Inaczej by jej nie dokończył. Dlatego lepiej byłoby "myślałem zdezorientowany".
No ale te "szybkie pomyślenie" nie wyrwało się z kosmosu. Jakiś określony czas też trwało.
Powtórzenie nieciekawe, racja.
W tym momencie przeżywał spotkanie Alicji wpatrując się w jej okno.
Volthar napisał/a:
Lepiej jest to napisać bez cudzysłowów, a słowo "pomyślałem" zwyczajnie oddzielić przecinkami. I tyla.
Różne są zapisy, częściej się spotykam z użytym przeze mnie.
Volthar napisał/a:
jak można określić wzrost i ciężar osoby, która siedzi w samochodzie??
Można i to bez problemu. Jak ktoś jest grubszy, to i pewnie cięższy, jak ma wyżej głowę, to i pewnie wyższy jest. W trabancie na 100% nie było regulowanego fotela kierowcy.
Volthar napisał/a:
te "udając, że nie wiem, o co chodzi" jest trochę dziwne. Bo po co miał udawać, skoro nie wiedział, czego od niego chcą?
Może po to, by dziwnie wyglądający ludzie dali mu spokój?
Volthar napisał/a:
Twojego bohatera jakoś strasznie łatwo zaskoczyć...
Może i tak, ale niecodziennie człowiek budzi się w świecie, w którym mówi się zupełnie innym językiem.
Volthar napisał/a:
Trochę pretensjonalne... i w dodatku źle użyte. Kakofonia - czyt. zbiór nieprzyjemnych i nieuporządkowanych dźwięków lub melodii. Zatem "kakofonia dźwięków" jest tutaj jak masło maślane, sama kakofonia by wystarczyła.
Według mnie świetnie obrazuje stosunek bohatera do muzyki. Z tymi dźwiękami rzeczywiście źle.
Volthar napisał/a:
W wypowiedzeniach złożonych z imiesłowowym równoważnikiem zdania trzeba stawiać przecinek przed imiesłowem! W tym przypadku przed "sprawiając". Praktycznie przez całe opowiadanie o tym zapominasz, a jest to ważne.
No, tutaj nic nie odpowiem, może kiedy indziej.
Volthar napisał/a:
Może i Webber był tak dobrym kierowcą, ale jak mogli zobaczyć, że stanęli koło czerwonego seata ibizy, nie mam pojęcia. Wszak, jak wspominałeś, panowały tam "egipskie ciemności"...
Widocznie bohater nie brał tak dosłownie słów, którymi opisywał tę sytuację.
Volthar napisał/a:
strzelectwa można uczyć... ale nie na wykładach... skądże taki pomysł.
A dlaczego nie można uczyć na wykładach?
Wnioski końcowe... Mi się wydaje, że pomysł jest oklepany, a to po prostu kolejna wariacja na ten temat. Gdybym się rozpisał, nie wiele bym wniósł do opowiadania, tylko bezsensowne ględzenie. Czy opowiadanie leży? Sam napisałeś, że bohater się dużo dziwi. Czyli wyczułeś, o co mi chodziło. Byłby dziwnym bohaterem, gdyby się nie dziwił. Przecież wszystko co znał, odeszło w niepamięć.
BPW
Fajnie przedstawiłeś opowiadanie z perspektywy dziecka. Żywe zabawki mające własną rzeczywistość - moim zdaniem ciekawy pomysł Nie wiem dlaczego niektórych drażni Twój styl. Jednym krótsze zdania będą bardziej odpowiadały. Innym z kolei dłuższe i bardziej rozbudowane wydadzą się lepsze. Wszystkim nie dogodzisz... Pisz po swojemu Jak dla mnie to pracka na 5-/6 Pozdrawiam
P.S Ten kawałek mi się najbardziej podobał:
Volthar napisał/a:
- Słuchaj no, ciuro! Jak mi mieczyk się wyszczerbi przez twój zad, to wciąż będę miał bary.
_________________ "...I cicho Cię proszę chroń przed ścieżką ciemną.
Nawet najtwardsi mają chwile, kiedy potrzebują klęknąć..."
Strzał w dziesiątkę "Grammatik - Każdy ma chwilę" (lubię piosenki z przekazem) Proszę bardzo, napisałem co myślałem i gitara hehe
Może ja jakąś pracke podrzucę na FZ... Ale jak coś to dopiero w lutym, ponieważ narazie 19.01.09r. Idę do szpitala = brak dostępu do internetu. Pozdrawiam
_________________ "...I cicho Cię proszę chroń przed ścieżką ciemną.
Nawet najtwardsi mają chwile, kiedy potrzebują klęknąć..."
Niech nie znika, kiedy mówi o tym mówi No, podoba mi się, odkąd kupiłem ciągle ją katuję. Czasem wkurza mnie tylko, że jego teksty mają w sobie tyle pesymizmu, ale i tak lubię.
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
Grupy
Statystyki
Rejestracja
Zaloguj
Album
), ale rzeczywiście niedużo tej archaicznej polszczyzny.
)!
Nie wiem dlaczego niektórych drażni Twój styl. Jednym krótsze zdania będą bardziej odpowiadały. Innym z kolei dłuższe i bardziej rozbudowane wydadzą się lepsze. Wszystkim nie dogodzisz... Pisz po swojemu 
Jak dla mnie to pracka na 5-/6 
Pozdrawiam
Pozdrawiam 
