www.forum.fantazyzone.pl

[max.d]

Teraz ja mam pytanie do ogółu. Dotyczy bardziej czytania, niż pisania, ale jedno z drugim w sumie na tym forum jest związane.

Chodzi o język jakim posługują się bohaterowie. Moi na ten przykład klną niezwykle rzadko. Wprost przeciwnie od niżej podpisanego (co nie wynika z moich postów na forum - w zasadzie niewiele z tych postów o mnie można wyczytać). Otóż uniżony wasz sługa częściej rzuca ciężkim wyrazem, choć nigdy w obecności kobiet i osób, które szanuje. Najczęściej robi to grając w CoD lub Fifę (ale kryptoreklama - że ho, ho) z braćmi a i to też niezbyt głośno (ponieważ żona brata siedzi zazwyczaj na górze - a demon, wiadomo, przez ściany słyszy), lub na rybach, kiedy nie bierze. Niemniej powtarzam: bohaterowie moich twórczości nie klną prawie wcale lub w ogóle. Nawet się nie zastanawiałem - ani przez sekundę - czy zamiast 'kurde mol', nie wstawić może jakiejś 'krzywej'.

Ostatnio jednak stworzyłem bohatera, który klnie jak szewc (taki już, fak, jest). Mógłbym wygładzić jego gadkę, a jakże! ale tego nie zrobię. Uważam, że gość po takich przejściach ma prawo sobie ulżyć w słowach. Mimo to nie robi tego często, ale jak już walnie mową wiązaną...

Pytanie się nasuwa: przeszkadza komuś taki język w literaturze? Bo rozumiem, że słysząc na ulicy same wrrrrrwy, człowiekowi puchną uszy. Czy taki fragment, który np. wygląda tak:

- Uważasz się za lepszego?
- Lucho, jeśli pytasz, czy uważam, że jestem lepszy niż twoja pedalska banda, to odpowiem ci: tak, ku*wa, uważam się za lepszego. Te pi*dy, które trzymasz za drzwiami mogą mi skoczyć. Ostatnia robota została zawalona przez twoje - zaznaczył - gejowskie grono. Lepiej niech robią za cheerleaderki. Robotą musi zająć się fachowiec.
- Odrzuć propozycję Di Paoli. Zapłacę szczerym złotem.
- Na ch*j mi twoje złoto, sku*wiały ramolu? Nie dotknę pieniędzy, które trzynastolatki wypracowały w burdelu.

Jest dla kogoś rażący? Zaznaczam, że fragment wymyśliłem na potrzeby posta.

[hidden_g0at]

Wulgaryzmy w literaturze rażą tylko, jeśli są użyte bez smaku. Bo trzeba wiedzieć po prostu, gdzie rzucić soczystą "kurwą", żeby wybrzmiała jak dzwon kościelny. Na pewno nadmiar wulgaryzmów męczy i nie przynosi pożądanego skutku, bo wtedy traci na wyrazistości. Wulgaryzm to środek literacki jak każdy inny, tak trzeba go traktować.
Tworząc dialog pisarz de facto nie odtwarza naturalnego przebiegu rozmów, tylko tworzy ich literackie odwzorowanie. W przeciwnym razie byłby pełne zająknięć, wulgaryzmów, błędów, zacięć i bełkotu. A nade wszystko byłyby nudne. Jeśli nie zachowa się umiaru w stosowaniu wszelakich środków, mających dialog urealnić, stworzy się rzecz słabą po prostu. Bo kto sięgałby po literaturę, gdyby ta była rzeczywistym lustrem życia?
Twój powyższy dialog, moim zdaniem, jest na granicy dobrego smaku. Gdyby został dalej poprowadzony w tym stylu, po prosty by czytelnika odrzucił.
Dobrym przykładem genialnego operowania wulgaryzmami są dla mnie dwaj reżyserzy: Koterski ("Lubie biegać nago po mieście" Kondrada w Dniu świra jest doskonała) oraz Tarantino (Pulp Fiction). Tam jest tego cała masa, ale twórca stale panuje nad słowami, używa ich w konkretnym celu i - tylko udaje mowę potoczną.

[Pietras]

Albo bohaterowie Sapka. Wulgaryzmy nadają, jeżeli są prawidłowo użyte, klimatu, rysu postaci.

[max.d]

Dzięki Hidden, to oznacza, że nie przesadziłem jednak (powyższy dialog jest nieco ostrzejszy). A w 'Pulp fiction' słowo 'fuck' pada średnio... dwa razy na minutę? zgadza się?

[hidden_g0at]

Nie wiem, nie przypominam sobie takiej statystyki, ale może być, że coś w tych okolicach.

Czy przesadziłeś, tak naprawdę ocenić można dopiero w kontekście większej partii tekstu. A zresztą - przecież to bardzo subiektywna sprawa. Jeśli autor ma potrzebę, to niech klnie